از 1 و 1 چه 1 که 1
با این همه تفسیر چه هایی نشنیدیم
در کنج صبوری همه ی عمر نشستیم
جز حسرت و غم بهره از این عمر نچیدیم
ول کن تن پژمرده و خون بر لب ما را
بازی نده دل را به خدا سخت بریدیم
ان بال قشنگی که به ما داد خداوند
از شوق رهایی همه ی عمر کشیدیم
هر بار که پروانه صفت بال گرفتیم
با شور پریدیم و به مقصد نرسیدیم
دنبالت از این گوشه به هر گوشه دویدیم
جز رنج سفر بهره از این عمر ندیدیم
وحید قهرمانی
برچسب:
نویسنده: پندار اکبریپور